sebastiaan doet kinderen voor kinderen

Ook ik ben opgegroeid met kinderen voor kinderen. En ook ik vind het kinderen voor kinderen van nu maar niks. DAMN YOU NOSTALGIE!
Daarom een vijftal kvk liederen uit de 80's en eentje uit de 90's. Met een beetje gas erop kan ik er ook wel wat mee. En misschien jij ook wel.



ik ben een 'zielepiet'

Ik ben een zielepiet... Waarom? Hoor het in mijn laatste videoclip 'zielepiet'.


Luister je en denk je dat je het liedje al kent?
Dat kan kloppen. Het is immers een cover.
Van de Bee Gees. Je weet wel, die van die hoge stemmetjes. Die van 'tragedy'.

Nooit eerder werd er een versie gemaakt voor kinderen. Dat is toch van de zotte?!
Verwacht daarom meer van dit soort classics speciaal bewerkt voor de kinderen. Dan komen zij er ook eindelijk achter waar de liedjes écht over gaan.

Wil je weten wanneer ik video's upload? Abonneer je dan op mijn youtubekanaal!

Sebastiaan.

schijten in je broek. dat is wat ik doe.

Aan het begin van het jaar was het zover. De keuze om mijn eerste echte langspeler te gaan maken had ik gemaakt. Jarenlang heb ik diezelfde liedjes waar ik niets mee doe. Alhoewel, drie jaar terug maakte ik een kindervoorstelling waarmee ik de liedjes een plek wilde geven. Uiteraard is dat niet genoeg. Het moet op plaat komen. Het liefst op vinyl. Dus wat doe je dan? Gewoon doen!
Dit is een interview met mezelf.

Allemaal leuk en aardig, maar hoe? Heb je budget? 
Een beetje, maar waarschijnlijk niet genoeg om het uiteindelijk te kunnen persen.

Hoe krijg je het dan op plaat Sebastiaan?
Gewoon afwachten en kijken wat er gebeurt. Is dat iets?

Had je niet een ander idee om aan geld te komen?
Nu je het zegt... Dat klopt..

Crowdfunden toch?
Ik hoopte dat je er niet mee zou komen...

Ben je bang dan?
En daar komt de aap uit de mouw. Crowdfunden is hip en een te gekke manier om aan een bescheiden budget te komen om je droom te kunnen verwezenlijken. Maar dat het gaat lukken om je bedrag bij elkaar te sprokkelen is helemaal niet zeker. Vinden genoeg mensen het de moeite waard om geld te steken in iets dat ze niet kennen? En zijn mijn vrienden en familie überhaupt bereid om te funden? Een plaat kopen als pre-order doen ze vast wel. Maar alleen een plaat kopen is te weinig. Ik krijg nooit 100 mensen bij elkaar die allemaal €20,- inleggen om die plaat te kopen. Nadenken over andere tegenprestaties heb ik dan ook gedaan. Meespelen op de plaat, een akoestisch Skypeconcert of een toffe workshop bij je in de klas? Klinkt allemaal leuk maar is doodeng. Ik voel een onzekerheid toeslaan.

Waarom doodeng?
Straks investeert er niemand in 1 van die tegenprestaties en krijg ik het gevoel dat dat dus geen waarde heeft. Maar als je het niet probeert gebeurt er sowieso niets, dat weet ik. Toch voelt het alsof ik mezelf enorm kwetsbaar opstel.

Je maakt die plaat toch voor jezelf? 
Klopt.

Wat maakt het dan uit wat anderen ervan vinden?
Tja. Daar zeg je me wat. Over de inhoud van de plaat maak ik mij geen zorgen. Ik vind het tof en dat moet genoeg zijn. Alhoewel het fijn is als je hierin af en toe bevestigd wordt.

Gebeurt dat wel eens?
Jawel.

Waar wacht je dan nog op?
Inderdaad. Wie niet waagt die niet wint.

Wanneer kunnen we een crowdfundproject verwachten?
Dat weet ik nog niet. Er moet toch nog wat onzekerheid verdwijnen.

dat verdienen ze niet.

Alleen. Alleen sta ik bij het Schotse Mogwai tussen zoveel anderen. Zijn zij ook alleen gekomen? Dit klinkt dramatisch en zielig. Maar als Mogwai in Nederland speelt ga ik altijd alleen. Gedwongen alleen. Maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het erg vind om alleen naar een concert te gaan. Soms is dat best wel fijn. En helemaal bij muziek waarin je je helemaal kan mee laten slepen in lange, zware en epische composities.

Elke keer probeer ik het weer. Melissa en vrienden proberen over te halen mee te gaan naar deze te gekke band waar ik zo graag naar luister. Elke keer lukt het mij niet. Maar 11 juni komen ze weer naar Nederland. Gaat het mij dit keer lukken om wel iemand mee te krijgen? Ik denk het wel. Al is het alleen maar omdat ik dit keer niet 1, maar 2 tickets heb gekocht. Melissa MOET dit toch ook een keer ervaren.

Als ik erover begin dat ze weer komen zie ik haar gezicht al. Ze heeft duidelijk geen zin. Ze wordt kriegelig en nerveus van hun muziek. Wat ik mij lastig kan voorstellen. Het is nooit heel vaag wat ze doen. Soms wat duister, maar niet nerveus makend. Toch? Maar dit keer heb ik een troef. Ze hebben samengewerkt met een filmmaker en maakte een soundtrack. De film wordt vertoond en spelen live de muziek. Hiermee kan ik haar overhalen. De eerste editie van Strooikunst die we organiseerde deden we namelijk ook zoiets. Live muziek spelen tijdens Hitchcock's The Birds. Net zoals bij Mogwai uitgestrekte stukken muziek en als ik het mag zeggen minder toegankelijk dan Mogwai. Maar ze heeft er een fijne herinnering aan en kan dit niets anders dan een overwinning betekenen. En jawel hoor, dit lijkt haar interessant. Ik kan me voorstellen dat het in haar hoofd gaat van 'Ik kan de muziek ook gewoon negeren en alleen naar de film kijken.' Maar dat geeft niet! Ik ga eindelijk SAMEN met iemand naar deze, in mijn vriendenkring, ondergewaardeerde band! En het negeren van hun muziek wordt sowieso moeilijk. Het is hard. Heel hard.

Mogwai componeerde een onontkoombare, apocalyptische soundtrack bij de film en speelt deze live tijdens de vertoning. Atomic is film, installatie en concert ineen – onheilspellend en adembenemend tot de allerlaatste minuut. 

Dit staat op de website van het Holland Festival. Dat klinkt heel fijn. Dat klinkt als een te gekke avond. Dat wil ik wel geloven als ik hun nieuwste video -Ether- heb gezien en gehoord. 

We, in ieder geval ik ga hier een fijne herinnering aan overhouden. En met wat geluk mag Mogwai dan iets vaker verplaatst worden van de koptelefoon naar de speakers. En in mijn eentje naar Mogwai? Dat verdient deze band niet meer.


Koop hier je kaarten voor Mogwai tijdens het Holland Festival
http://www.hollandfestival.nl/nl/programma/2016/mogwai-play-atomic/

een kar vol instrumenten

Gisteren was het zover. Muziekles. De eerste les uit een reeks van zes voor groep 1, 2, 3 en 4. Cultuurpad heeft mij gekoppeld aan een school in Helden met een vraag. De leerkrachten willen namelijk meer met instrumenten gaan werken maar weten niet zo goed hoe. De bedoeling is dat ik om de week kom zodat de leerkrachten de week erop zelf aan de slag kunnen. Oké, tof! Daar ben ik natuurlijk helemaal voor in en daar kan ik zeker wat mee.

De eerste dag was te gek. Enthousiaste leerlingen die graag met instrumenten aan de slag willen. Omdat ik niet wist wat voor instrumenten ze op school hadden, had ik zelf het een en ander meegenomen. Boomwhackers, een berg percussie-instrumenten en hier en daar wat uit de fluitenfamilie. De lessen stonden in het teken van het ontdekken, experimenteren en zelfs al een beetje componeren. Helemaal leuk! Maar we willen natuurlijk gebruik gaan maken van de instrumenten die er op school zijn te vinden. 

Ik word meegenomen naar een plek ver van de klassen waar ik de lessen geef. Een kar staat in de gang. Een kar met xylofoons, wat bekkens, tamboerijnen, triangels en een bakje met stokjes. Stokjes die ergens bij moeten horen. Waar ze bijhoren is een raadsel want er is een boel verdwenen. Een les met alleen percussie-instrumenten wordt dus lastig. Naast de kar ligt een elektronisch drumstel alsof deze klaar ligt om aan de straat gezet te worden. Er zijn keyboards maar die werken natuurlijk niet zonder adapters. Ze hebben Boomwhackers en deze zijn zorgvuldig verstopt in een kast. Sommige klassen hebben ze nog nooit gezien en een paar hebben er toch nog 1 keer iets mee gedaan. Dat is jammer. Leerkrachten vinden het een gedoe om muziekles te geven met instrumenten. Dat snap ik natuurlijk wel als het er op deze manier bij ligt.

Maar nu de vraag die ik mezelf moet gaan stellen. Moet ik, om aan de vraag van de leerkrachten te voldoen, inspireren en laten zien hoe ze instrumenten kunnen inzetten of moet ik daarbij ook een systeem bedenken waardoor de instrumenten toegankelijker worden? Want gaan ze daadwerkelijk met instrumenten aan de gang als dit zo blijft? Ik betwijfel het.