dat verdienen ze niet.

Alleen. Alleen sta ik bij het Schotse Mogwai tussen zoveel anderen. Zijn zij ook alleen gekomen? Dit klinkt dramatisch en zielig. Maar als Mogwai in Nederland speelt ga ik altijd alleen. Gedwongen alleen. Maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het erg vind om alleen naar een concert te gaan. Soms is dat best wel fijn. En helemaal bij muziek waarin je je helemaal kan mee laten slepen in lange, zware en epische composities.

Elke keer probeer ik het weer. Melissa en vrienden proberen over te halen mee te gaan naar deze te gekke band waar ik zo graag naar luister. Elke keer lukt het mij niet. Maar 11 juni komen ze weer naar Nederland. Gaat het mij dit keer lukken om wel iemand mee te krijgen? Ik denk het wel. Al is het alleen maar omdat ik dit keer niet 1, maar 2 tickets heb gekocht. Melissa MOET dit toch ook een keer ervaren.

Als ik erover begin dat ze weer komen zie ik haar gezicht al. Ze heeft duidelijk geen zin. Ze wordt kriegelig en nerveus van hun muziek. Wat ik mij lastig kan voorstellen. Het is nooit heel vaag wat ze doen. Soms wat duister, maar niet nerveus makend. Toch? Maar dit keer heb ik een troef. Ze hebben samengewerkt met een filmmaker en maakte een soundtrack. De film wordt vertoond en spelen live de muziek. Hiermee kan ik haar overhalen. De eerste editie van Strooikunst die we organiseerde deden we namelijk ook zoiets. Live muziek spelen tijdens Hitchcock's The Birds. Net zoals bij Mogwai uitgestrekte stukken muziek en als ik het mag zeggen minder toegankelijk dan Mogwai. Maar ze heeft er een fijne herinnering aan en kan dit niets anders dan een overwinning betekenen. En jawel hoor, dit lijkt haar interessant. Ik kan me voorstellen dat het in haar hoofd gaat van 'Ik kan de muziek ook gewoon negeren en alleen naar de film kijken.' Maar dat geeft niet! Ik ga eindelijk SAMEN met iemand naar deze, in mijn vriendenkring, ondergewaardeerde band! En het negeren van hun muziek wordt sowieso moeilijk. Het is hard. Heel hard.

Mogwai componeerde een onontkoombare, apocalyptische soundtrack bij de film en speelt deze live tijdens de vertoning. Atomic is film, installatie en concert ineen – onheilspellend en adembenemend tot de allerlaatste minuut. 

Dit staat op de website van het Holland Festival. Dat klinkt heel fijn. Dat klinkt als een te gekke avond. Dat wil ik wel geloven als ik hun nieuwste video -Ether- heb gezien en gehoord. 

We, in ieder geval ik ga hier een fijne herinnering aan overhouden. En met wat geluk mag Mogwai dan iets vaker verplaatst worden van de koptelefoon naar de speakers. En in mijn eentje naar Mogwai? Dat verdient deze band niet meer.


Koop hier je kaarten voor Mogwai tijdens het Holland Festival
http://www.hollandfestival.nl/nl/programma/2016/mogwai-play-atomic/